Θεραπεία για καρδιοπαθείς με δημιουργία νέων αρτηριών
Θεραπεία για καρδιοπαθείς με δημιουργία νέων αρτηριών
Τον δρόμο προς την ανάπτυξη θεραπείας «φυσικού μπαϊπάς» άνοιξε ερευνητική ομάδα από το πανεπιστήμιο Στάνφορντ! Η πρωτοποριακή έρευνα, που υπόσχεται να βοηθήσει τους καρδιοπαθείς, όσους έχουν υποστεί έμφραγμα, πάσχουν από στεφανιαία νόσο και χρήζουν επέμβασης αγγειοπλαστικής (το γνωστό «μπαλονάκι») ή μπαϊπάς, λύνει για πρώτη φορά τον γρίφο σχετικά με το πώς αναγεννιούνται τα κύτταρα των αρτηριών.
Με βάση τα συμπεράσματά της, οι ερευνητές ευελπιστούν ότι μέσα στην επόμενη πενταετία θα είναι σε θέση να δίνουν «εντολή» στα κύτταρα του επικαρδίου πειραματόζωων να αναπτύσσονται μόνα τους σε νέες αρτηρίες. Στη συνέχεια η θεραπεία θα δοκιμαστεί στον άνθρωπο, με σκοπό να δημιουργήσει ένα απόθεμα νέων αρτηριών γύρω από εκείνες που έχουν φραγεί, οι οποίες θα είναι σε θέση να αναλάβουν μέρος της αιμάτωσης του καρδιακού μυός.
Αυτός είναι και ο λόγος που χαρακτηρίστηκε «φυσικό μπαϊπάς», καθώς με τη μέθοδο αυτή αναμένεται να δημιουργούνται νέοι ιστοί αρτηριών που θα ανοίγουν καινούργιες διόδους για τη ροή αίματος προς την καρδιά.
Η διαπίστωση
Συγκεκριμένα, η επιστημονική ομάδα της δρος Κρίστι Ρεντ-Χορς, που δημοσίευσε τα συμπεράσματά της στην επιστημονική επιθεώρηση «eLife», αποφάσισε να παρακολουθήσει πώς αναπτύσσεται ένα συγκεκριμένο κύτταρο του επικαρδίου, του ιστού που καλύπτει την καρδιά, χρωματίζοντάς το με έναν φθορίζοντα δείκτη. Διαπίστωσε ότι κάποια από τα νέα κύτταρα στα οποία διασπάστηκε εξελίχθηκαν σε κύτταρα αρτηριακών μυών. Από τις παρατηρήσεις τους κατάφεραν να απομονώσουν τα περικύτταρα, από τα οποία προέρχονται οι αρτηριακοί μύες, και να ανακαλύψουν τα μοριακά σήματα, διαμέσου των οποίων ο οργανισμός δίνει την εντολή σε αυτά να αναπτυχθούν σε αρτηρίες.
Οι ερευνητές πιστεύουν τώρα ότι μπορούν να μιμηθούν με επιτυχία με φαρμακευτικό τρόπο αυτήν τη μοριακή σηματοδότηση και να δίνουν την εντολή σχηματισμού νέων αρτηριακών μυών. Εκτιμούν ότι η συγγένεια της φυσιολογίας της ανθρώπινης καρδιάς με εκείνη των πειραματόζωων σχεδόν διασφαλίζει πως η θεραπεία θα χρησιμοποιηθεί στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον και στον άνθρωπο.