ΟΙ ΟΛΛΑΝΔΟΙ ΨΑΧΝΟΥΝ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ «ΠΤΩΣΗΣ» ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΟΜΑΔΑΣ – ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Η «ΑΝΑΛΥΣΗ» ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ, ΦΑΝ ΟΟΣΤΦΕΪΝ
Πώς γίνεται μια χώρα που… τροφοδοτεί με ποδοσφαιρικά ταλέντα τα προηγμένα πρωταθλήματα και τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης, η Ολλανδία, να απουσιάζει από την τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος; Εχει προκαλέσει σοκ ο αποκλεισμός των «οράνιε», οι οποίοι, στο πρόσφατο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας (2014), τερμάτισαν στην 3η θέση!
ΑΠΟ ΤΟΝ
ΚΩΣΤΑ ΦΙΛΙΟ
Υπάρχουν διάφορες ερμηνείες για το τι έφταιξε, ανάλογα με την οπτική με την οποία το βλέπει κανείς, από την πιο απλή έως την πιο σύνθετη.
Ο Γιόχαν Κρόιφ υποστηρίζει πως ένα από τα… κακά είναι ο χαρακτήρας που έχουν οι νέοι παίκτες. Αποδίδουν εξαιρετικά με αντιπάλους αυξημένης δυναμικής, γι’ αυτό τα καταφέρνουν και έχουν διακρίσεις στην τελική φάση των μεγάλων διοργανώσεων, ενώ, όταν έχουν, θεωρητικά, πιο εύκολο έργο, το βλέπουν σαν «αγγαρεία» και δεν δείχνουν τη συγκέντρωση η οποία απαιτείται!
«Η επιτυχία στο Μουντιάλ της Βραζιλίας έκρυψε κάτω από το χαλί τα προβλήματα που υπήρχαν, αποπροσανατόλισε, και τώρα πρέπει να υποστούμε τις συνέπειες» δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο ηγέτης των «οράνιε», Αριεν Ρόμπεν, μεσοεπιθετικός της Μπάγερν, που έχασε το πιο κρίσιμο κομμάτι των προκριματικών, λόγω τραυματισμού, θεωρεί πως ήταν απλά μια κακή στιγμή. Σημαντικές μονάδες της ολλανδικής μηχανής είτε έλειπαν (όπως ο ίδιος), είτε δεν «τράβηξαν» για 3-4 κρίσιμα παιχνίδια.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο νυν τεχνικός των «οράνιε», Ντάνι Μπλιντ, στον οποίο… δόθηκε η «καυτή πατάτα» τον περασμένο Ιούλιο, μετά την αποχώρηση του Γκους Χίντινκ. Ο τεχνικός της Εθνικής Ολλανδίας αποποιήθηκε των ευθυνών του, λέγοντας πως έκανε το καλύτερο που μπορούσε, ενώ προστάτευσε τους παίκτες του θεωρώντας πως, αν είναι να αλλάξει κάτι, αυτό πρέπει να είναι στην τακτική και τη φιλοσοφία της ομάδας συνολικά.
Ωστόσο, υπάρχουν πιο σφαιρικές και ουσιαστικές προσεγγίσεις, όπως αυτή του διευθυντή της Ομοσπονδίας, Φαν Οοστφεϊν (στις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες κάνουν αναλύσεις μετά τις αποτυχίες, δεν μπερδεύουν το Παγκόσμιο Κύπελλο με το… Euro). Υποστηρίζει πως το πρόβλημα ξεκινά από την παιδεία.
Η πλειονότητα των σύγχρονων Ολλανδών ποδοσφαιριστών θεωρούν πιο σημαντική την καλή ζωή και το εύκολο χρήμα, από την αθλητική επιτυχία. Φεύγουν σε πολύ μικρή ηλικία (17-18 ετών, ή και μικρότεροι) από το εγχώριο πρωτάθλημα, για να αναζητήσουν καλύτερη τύχη σε δευτεροκλασάτες ομάδες του εξωτερικού, ακόμα και Β’ Κατηγορίας.
Ετσι, οι περισσότεροι από αυτούς μένουν στάσιμοι, ακολουθούν φθίνουσα πορεία και αρκούνται σε πολύ λιγότερα από το να κατακτούν τίτλους και τρόπαια. Συμβιβάζονται με λίγα λόγια, γίνονται… δημόσιοι υπάλληλοι.
«Πρέπει να βρούμε ξανά παίκτες με νοοτροπία νικητή, όπως είχαν στο παρελθόν ο Μαρκ φαν Μπόμελ, ή ο Νάιτζελ ντε Γιονγκ για παράδειγμα. Τώρα είμαστε… άδειοι» είπε. Και κατέληξε πως ο μόνος τρόπος για να αλλάξει αυτή η κατάσταση είναι οι ποδοσφαιριστές να παραμένουν στο εγχώριο πρωτάθλημα για περισσότερα χρόνια, να αποδεικνύουν έμπρακτα τις ικανότητές τους, και μόνο όσοι διακρίνονται να κάνουν το «παραπάνω βήμα». Μαζί του συμφωνούν οι περισσότεροι ποδοσφαιράνθρωποι στην Ολλανδία, γι’ αυτό «μαράθηκαν οι… τουλίπες» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου!