Μπορεί η Πάολα να μη βρέθηκε στο πλευρό της κυρίας Αθηνάς, στο προχθεσινό 40ήμερο μνημόσυνο για τον γιο της Παντελή Παντελίδη, έγραψε όμως ένα συγκλονιστικό ποίημα για τον φίλο και συνεργάτη της
Μπορεί η Πάολα να μη βρέθηκε στο πλευρό της κυρίας Αθηνάς, στο προχθεσινό 40ήμερο μνημόσυνο για τον γιο της Παντελή Παντελίδη, έγραψε όμως ένα συγκλονιστικό ποίημα για τον φίλο και συνεργάτη της, που «σπάει» καρδιές. Τίτλος του, «Μάνα 40 μέρες δεν μπορώ». Η οικογένεια του τραγουδιστή, πάντως, έστειλε μήνυμα με πολλούς αποδέκτες, μέσω facebook, αφού σε ανάρτησή της αναφέρθηκε στον «απλό κόσμο» που βρέθηκε στο Νεκροταφείο της Μεταμόρφωσης. «Ο απλός ο κόσμος σε ανέδειξε, ο απλός ο κόσμος σε αποχαιρέτησε σήμερα. Είμαστε όλοι περήφανοι για σένα, αδερφέ μου. Καλό παράδεισο να έχεις και να μας προσέχεις από εκεί ψηλά. Μόνο Παντέλος!» έγραψαν τα μέλη της οικογένειας Παντελίδη, που διαχειρίζονται πλέον τις επίσημες σελίδες του καλλιτέχνη σε facebook και Instagram.
«Μάνα, 40 μέρες δεν μπορώ ούτε να σου μιλήσω,
ούτε τον γέρο μου μπορώ να τον παρηγορήσω.
Μάνα, πες στον Τριαντάφυλλο και τον μικρό τον Νίνο,
πως θα ‘μαι πάντα δίπλα τους και άγιος τους θα γίνω.
Σαράντα μέρες, μάνα μου, στο σπίτι περπατούσα,
την αγκαλιά μου ζήταγες, μα εγώ πια δεν μπορούσα.
Σήμερα στα 40 μου θα πρέπει να χαιρετήσω,
ό,τι αγάπησα πιο πολύ και δρόμο μακρύ ν’ αρχίσω.
Μάνα, ταξίδι μακρινό αρχίζω με τον Χάρο
και μόνο την αγάπη σας μαζί μου πια θα πάρω.
Δεν θα ξεχάσω τι έκανες για μένα τόσα χρόνια,
και όσο ζεις θα προσπαθείς να με θυμούνται αιώνια.
Πονάω, μάνα μου, πολύ που πρέπει να σας αφήσω
μα πάω δίπλα στον Θεό φωλίτσα για να χτίσω.
Είμαι καλά, μανούλα μου, άγγελοι με προσέχουν
και ο Χριστός και η Παναγιά στην αγκαλιά τους μ’ έχουν.
Σήκωσε το κεφάλι σου, σταμάτα να λυπάσαι,
μπορεί να φεύγω μακριά, μα πάντα κοντά μου θα ‘σαι.
Εληξε ο χρόνος, μάνα μου, φεύγω, στον ουρανό ανεβαίνω
μα στου μυαλού σου μια γωνιά θα ‘ρχομαι και θα μένω.
Εκεί ο Θεός πια δεν μπορεί μονάχος του να ζήσει,
θέλει εμένα συντροφιά να πάει να του κρατήσει.
Αγάπη μου, φροντίδα μου, ανάσα μου και φως μου,
σε χαιρετώ στερνή φορά και την ευχή σου δώσ’ μου».
