Με τη φραπελιά και το… νερό του Καματερού παρομοίασε την υπόθεση Σώρρα ο επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους, που κατέθεσε χθες ως μάρτυρας στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων για την εγκληματική οργάνωση την οποία κατηγορούνται ότι είχαν στήσει ο ιδρυτής της Ελλήνων Συνελεύσεως και ακόμη 22 πρόσωπα.
Ο μάρτυρας Δημήτρης Τσάκωνας ήταν από τους πρώτους που ασχολήθηκαν, τον Σεπτέμβριο του 2012, με τους ισχυρισμούς του Αρτέμη Σώρρα, ο οποίος υποστήριζε σε πρότασή του προς τον οργανισμό, το υπουργείο Οικονομικών και την Τράπεζα της Ελλάδος ότι κατείχε αμερικανικά ομόλογα ύψους 600 δισεκατομμυρίων δολαρίων και ήταν διατεθειμένος να δανείσει το Δημόσιο με επιτόκιο 0,5%!
«Από το 1995 που εργάζομαι τέτοιες προτάσεις έρχονται πάντα. Είναι συγκλονιστικό το πόσες έρχονται! Αποκαλούνται ”funny money”, δηλαδή ”της πλάκας”. Δεν απαντάμε ποτέ απευθείας, δεν θέλουμε να παράσχουμε το τεκμήριο της αξιοπιστίας σε τέτοιους ανθρώπους, σύμφωνα με τις διεθνείς πρακτικές. Γι’ αυτό, στην προκείμενη περίπτωση δεν υπήρξε απάντηση» ανέφερε, εξηγώντας πως, αν η πρόταση ήταν αληθινή, τότε ο Αρτέμης Σώρρας «θα διέθετε τον συνολικό πλούτο των 13 πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο»!
«Δεν υπάρχει άγνοια νόμου»
«Η υπόθεση έπαιρνε διάσταση σε ανθρώπους άνω των 21 ετών με δικαιοπρακτική ικανότητα. Για το νερό του Καματερού ή για τη φραπελιά δεν χρειάζεται ανακοίνωση για να πεις στον κόσμο να μην ασχολείται. Οι πολίτες άκουγαν το παραμύθι. Ενδεχομένως και εδώ μέσα (σ.σ.: στη δικαστική αίθουσα) να βρίσκονται άνθρωποι που πιστεύουν ότι είμαι μέλος μιας συνωμοσίας και γι’ αυτό τα λέω αυτά» συνέχισε ο κ. Τσάκωνας, προκαλώντας τις διαμαρτυρίες κατηγορουμένων και ακροατηρίου.
Απαντώντας σε ερώτηση του εισαγγελέα αν έπρεπε να υπάρξει επίσημη απάντηση στην πρόταση Σώρρα, ο μάρτυρας εξήγησε πως «δεν υπάρχει άγνοια νόμου για κανέναν» και υποστήριξε πως «ο ιδιώτης που τα πίστεψε θα έπρεπε να το ψάξει».
«Όλες οι υπηρεσίες έπραξαν τα δέοντα, τώρα, αν υπάρχει έλλειμμα παιδείας…» πρόσθεσε, λέγοντας χαρακτηριστικά πως ευθύνη του οργανισμού είναι να προστατεύει το κράτος. «Δεν μας απασχολεί αν χρήζει κάποιος φιλοξενίας σε ψυχιατρικό ή σωφρονιστικό ίδρυμα…» κατέληξε.