Ενοικοι του Γηροκομείου Αθηνών άφησαν στην άκρη τα «πι» και αφέθηκαν στα χέρια εθελοντών του ΔΕΚΑ
Ενα πρωινό αλλιώτικο από τα άλλα, γεμάτο νοσταλγικές μελωδίες, συγκίνηση και χαμόγελα ξημέρωσε το περασμένο Σάββατο για τους ενοίκους του Γηροκομείου Αθηνών. Το ρολόι έδειχνε 10.00 και οι ηλικιωμένες έμπαιναν μία μία στην κεντρική σάλα, αναζητώντας την καλύτερη θέση. Αλλες φορούσαν τις ρόμπες και τις παντόφλες τους και άλλες είχαν βάλει τα καλά τους. Η αίθουσα γέμισε γρήγορα. Ολες χαμογελούσαν και περίμεναν πώς και πώς να αρχίσει η συνεδρία χαλάρωσης και ευεξίας!
Η πρωτεργάτρια
Επρόκειτο για τη γιορτή που ετοίμασαν και φέτος τα μέλη του Δικτύου Εθελοντών Κοινωνικής Αισθητικής (ΔΕΚΑ), με τον συντονισμό της πρωτεργάτριας του δικτύου Τιμοθέας Πατζίκα, μετατρέποντας το Γηροκομείο σε ένα ευχάριστο «κέντρο ομορφιάς».
Καθισμένες στις θέσεις τους, αφήνοντας στην άκρη «πι» και μπαστουνάκια, περισσότερες από τριάντα ηλικιωμένες αφέθηκαν στο άγγιγμα των ειδικών και απόλαυσαν μασάζ προσώπου, πλάτης και χεριών, 
ενώ πήραν καλλυντικές κρέμες και λοσιόν (προσφορά των εταιριών Flax και L’Oréal). Την ίδια στιγμή, ο κ. Ναπολέων, επί χρόνια προσωπικός κομμωτής του Αλέξανδρου Ωνάση και της «αφρόκρεμας» της κοσμικής Αθήνας του ’60 και του ’70, επιμελούνταν τα μαλλιά των ηλικιωμένων με περίσσια διάθεση.
«Θα αναλάμβανα συγκεκριμένο αριθμό ατόμων, λόγω περιορισμένου χρόνου, αλλά ξαφνικά ήρθε μια κυρία και μου ζήτησε να της κάνω φιλάρισμα σε καρέ μαλλιά! Δεν μπορούσα βέβαια να αρνηθώ» περιέγραψε εντυπωσιασμένος στην «Εspresso» ο κ. Ναπολέων.
Από την παρέα δεν έλειπαν όμως και οι κύριοι του Γηροκομείου, οι οποίοι φάνηκε να παρακολουθούν με περιέργεια και θαυμασμό το έργο των αισθητικών, ενώ συμμετείχαν στην εκδήλωση κυρίως τραγουδώντας και χορεύοντας.
Η ομάδα του ΔΕΚΑ, που δραστηριοποιείται «παρεμβαίνοντας» στις ζωές των γυναικών που φιλοξενούνται σε ιδρύματα, επισκέπτεται εδώ και μία δεκαετία το Γηροκομείο Αθηνών προκειμένου να χαρίσει ένα απλό άγγιγμα. «Υστερα από τόσα χρόνια πιστεύουμε ακράδαντα στα οφέλη της περιποίησης και της ομορφιάς και στις επιπτώσεις που έχουν στην ψυχολογία του κάθε ανθρώπου. Βελτιώνονται η αυτοεκτίμηση και η συμπεριφορά τους, ενώ η φροντίδα και το άγγιγμα παίζουν καταλυτικό ρόλο στη διάθεσή τους» επισήμανε η κυρία Πατζίκα.
«Εχω κάνει καλές φίλες»
Το ίδιο φαίνεται να πιστεύει η κυρία Νίκη που μένει στο Γηροκομείο τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Την πρόδιδε άλλωστε το πλατύ χαμόγελό της όση ώρα την περιποιούνταν τα μέλη της ομάδας. «Εχασα την οικογένειά μου και έτσι χρειάστηκε να έρθω εδώ. Εχω κάνει όμως καλές φίλες και κάθε φόρα περιμένουμε πώς και πώς την κυρία Πατζίκα και τα κορίτσια της!» είπε η 78χρονη και παράλληλα διασκέδαζε με τα τραγούδια της Μουσικής Παρέας της Κυψέλης, που συμμετείχε στη γιορτή.
Λίγο πιο πίσω, η κυρία Αρετή, καθισμένη στην καρέκλα της, περίμενε τη σειρά της. «Μένω οκτώ χρόνια εδώ και πέρυσι ήταν η πρώτη φορά που πήρα μέρος! Το καταευχαριστήθηκα!» είπε η 85χρονη, γελώντας συνεχώς και αγκαλιάζοντας όποιον την πλησίαζε.
Με αφετηρία δράσης το Δρομοκαΐτειο
Το δίκτυο Εθελοντών Κοινωνικής Αισθητικής (ΔΕΚΑ) ξεκίνησε τη δράση του πριν από περίπου 35 χρόνια με αφετηρία το Δρομοκαΐτειο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθηνών, με στόχο να ερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίο η περιποίηση ομορφιάς μπορεί να επιδράσει στην ψυχική βελτίωση. Σκοπός της ομάδας εθελοντών αισθητικών είναι η ανάπτυξη του αισθήματος της αυτοεκτίμησης, η διευκόλυνση της επικοινωνίας σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα και η κοινωνική αποδοχή ακόμη και μέσα στο περιβάλλον όπου κινούνται. Πλέον τα μέλη του ΔΕΚΑ επισκέπτονται ιδρύματα, ψυχιατρεία, γηροκομεία και άσυλα σε διάφορες περιοχές προκειμένου να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε κάθε ευάλωτη κοινωνική ομάδα. Η συνεργασία με το Δρομοκαΐτειο και η ενασχόληση με τις τροφίμους συνεχίζεται έως σήμερα. Ειδικότερα, μία φορά την εβδομάδα 25μελής ομάδα αισθητικών επισκέπτεται το ίδρυμα και «κουράρει» ένα δείγμα σαράντα γυναικών, πάντα υπό την επίβλεψη των ειδικών (ψυχιάτρων και ψυχολόγων), μελετώντας την ευεργετική σημασία του αγγίγματος και του καλλωπισμού στους ψυχικά ασθενείς.
Νίκη Κλεισούρα
Φωτό: Χρήστος Ζήνας