Η χημική ένωση που θα δίνει λύση σε διαταραχές του μεταβολισμού
Η χημική ένωση που θα δίνει λύση σε διαταραχές του μεταβολισμού
Μια χημική ένωση (χολικό οξύ), που έχει την ικανότητα να απενεργοποιεί έναν υποδοχέα στο έντερο, προλαμβάνει και αντιστρέφει τη λιπώδη νόσο του ήπατος στα ποντίκια, σύμφωνα με διεθνή ομάδα ερευνητών. Η χημική αυτή ένωση θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση ορισμένων διαταραχών του μεταβολισμού, όπως ο διαβήτης τύπου 2 και η παχυσαρκία.
Σύμφωνα με τον αναπληρωτή καθηγητή μοριακής τοξικολογίας στο πανεπιστήμιο Penn State Αντριου Πάτερσον, τα παχύσαρκα και διαβητικά ποντίκια που έλαβαν χάπια γλυκίνης-βήτα μυοχολικού οξέος (Gly-MCA) και τράφηκαν με μια υψηλή σε λιπαρά διατροφή είχαν σημαντικά λιγότερο λίπος και μικρότερη αντίσταση στην ινσουλίνη απ’ ό,τι τα ποντίκια που δεν λάμβαναν τη θεραπεία.
Οι ερευνητές, οι οποίοι δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο περιοδικό «Nature Communications», έδειξαν ότι το Gly-MCA μπορεί να εμποδίσει την υποδοχέα φαρνεσοειδούς Χ-FXR – ένας παράγοντας που ρυθμίζει την έκφραση ορισμένων γονιδίων σε ιστούς όπως εκείνοι του εντέρου και του ήπατος.
«Ανάλογα με την ισορροπία των συζευγμένων και μη συζευγμένων χολικών οξέων, τα βακτήρια μπορούν να τα τροποποιήσουν και να απενεργοποιήσουν ή να ενεργοποιήσουν αυτόν τον υποδοχέα -FXR- στο έντερο» δήλωσε ο Φρανκ Γκονζάλες, επικεφαλής του εργαστηρίου μεταβολισμού στο Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου στις ΗΠΑ.
Πρωταρχικός ρόλος
Σύμφωνα με τον Γκονζάλες, ο FXR παίζει πρωταρχικό ρόλο στη διατήρηση του μεταβολισμού, ανιχνεύοντας και ρυθμίζοντας τα χολικά οξέα, τα λίπη και τη γλυκόζη στον οργανισμό. Πρόσθεσε δε ότι ο ρόλος του υποδοχέα στην παραγωγή και στον μεταβολισμό του λίπους μπορεί να βοηθήσει εν μέρει στην εξήγηση του τρόπου με τον οποίο επιδρά η συγκεκριμένη θεραπεία στην παχυσαρκία.
Ο δρ Πάτερσον εξήγησε ότι τα ποντίκια χρειάστηκαν μόνο μια μικρή ποσότητα της χημικής ένωσης για να παρουσιάσουν μεταβολικά οφέλη. Για έναν άνθρωπο, το ισοδύναμο θα ήταν μια μονή δόση σε μορφή χαπιού, μία φορά την ημέρα. Ο καθηγητής πρόσθεσε ότι η θεραπεία βοήθησε τόσο τη διατροφική όσο και τη γενετική μορφή της λιπώδους νόσου του ήπατος και της παχυσαρκίας.
