Ο Θόδωρος Δανιηλίδης στη Θεσσαλονίκη προσπάθησε να επιβιώσει για να ζήσει την οικογένειά του! Εχει και παιδί με ειδικές ανάγκες
Τα κουλούρια τού έδωσαν μια διέξοδο από την ανεργία, ωστόσο έφτασε στο σημείο να… χρωστά 80.000 ευρώ από πρόστιμα που του έχουν κόψει επειδή δεν έχει άδεια για την πώληση του προϊόντος. Ο Θεσσαλονικιός Θόδωρος Δανιηλίδης μοιάζει με ζωντανό παράδειγμα του εφιάλτη της οικονομικής ύφεσης.
Το 2010 έχασε τη δουλειά του (ήταν βαφέας υφασμάτων) και προκειμένου να ζήσει την οικογένειά του, αποφάσισε να πουλάει κουλούρια. Στέκεται όρθιος στη γωνία Τσιμισκή με Βενιζέλου, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Το βλέμμα του είναι απλανές, αλλά μόλις πλησιάζει πελάτης χαμογελά και τον ευχαριστεί. Κάθε μέρα, όλο τον χρόνο πουλά κουλούρια, ακόμη και τις γιορτές και τις αργίες. Είτε με βροχή είτε με καύσωνα εκείνος παραμένει σταθερός στο ίδιο σημείο από τις 6.00 το πρωί μέχρι τις 23.00. Και όλες αυτές οι 17 ώρες ορθοστασίας δίνουν μεροκάματο που δεν ξεπερνά τα 20 ευρώ την ημέρα!
Βαφέας υφασμάτων
«Είμαι 52 ετών και δούλευα 30 χρόνια σαν βαφέας υφασμάτων. Η κρίση έβαλε λουκέτο στην εταιρία. Εψαχνα δουλειά για δύο χρόνια, αλλά δεν έβρισκα τίποτα. Τα… έτοιμα τελείωσαν γρήγορα και τα χρήματα από το ταμείο ανεργίας δεν φτάνουν ούτε για τους λογαριασμούς. Εχω παιδί 13 ετών με ειδικές ανάγκες. Ο θείος μου, που πουλούσε κουλούρια παλιότερα στο κέντρο της πόλης, με… έσπρωξε να το κάνω κι εγώ» εξηγεί ο ίδιος.
Ωστόσο την ανάγκη του για επιβίωση φαίνεται ότι δεν συμμερίζονται οι αρμόδιες διωκτικές Αρχές της Θεσσαλονίκης. Τα τελευταία τρία χρόνια τού έχουν βεβαιώσει συνολικά 28 πρόστιμα και το ποσό του χρέους φτάνει τα 80.000 ευρώ! «Μέχρι να πεθάνω, δεν πρόκειται να τα βγάλω τα 80.000 ευρώ. Τους το λέω κάθε φορά που με “γράφουν” ότι δεν πρόκειται να πληρώσω τα πρόστιμα.
»Δεν βγάζω άδεια, γιατί κάθε δίμηνο πρέπει να δίνω στο ΤΕΒΕ 500 ευρώ, ποσό απαγορευτικό για την κατάστασή μου» τονίζει ο κ. Δανιηλίδης και συμπληρώνει: «Εχω παιδί με ειδικές ανάγκες. Ας μου πάρουν το σπίτι, ας μπω και φυλακή. Τι να κάνω; Να κλέψω για να επιβιώσω που είμαι άνεργος;»