Ακόμη και ο ουρανός ήταν μαυροντυμένος χθες στο κοιμητήριο του Σχιστού, όπου έπεσε η αυλαία της τραγωδίας του Βελβεντού Κοζάνης, που άφησε ορφανά τρία αγγελούδια.
Ακόμη και ο ουρανός ήταν μαυροντυμένος χθες στο κοιμητήριο του Σχιστού, όπου έπεσε η αυλαία της τραγωδίας του Βελβεντού Κοζάνης, που άφησε ορφανά τρία αγγελούδια.
ΑΠΟ ΤΗΝ
ΤΖΙΝΑ ΑΡΒΑΝΙΤΗ
Φωτό: Χρήστος Ζήνας
Το πένθος ράγιζε τις καρδιές όσων πήγαν να απευθύνουν το τελευταίο «αντίο» στην 37χρονη Ανθή Λινάρδου και παντού υπήρχαν απαρηγόρητα δακρυσμένα πρόσωπα.
Συγγενείς και φίλοι βοηθούσαν τους γονείς της αδικοχαμένης γυναίκας και την αδελφή της να σταθούν ορθοί. Δεν έχουν να αντέξουν μόνο τον αβάσταχτο πόνο από τον χαμό του παιδιού τους από τα χέρια 
του άνδρα της, αλλά και το βάρος της ευθύνης για τα τρία παιδιά της Ανθής, την προσωρινή επιμέλεια των οποίων ανέλαβε η μητέρα της, έως περίπου τα μέσα Φεβρουαρίου, όταν το δικαστήριο θα λάβει οριστική απόφαση.
Πολύς κόσμος παρευρέθηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Γερασίμου για να αποχαιρετήσει την Ανθή. Ανάμεσά τους κάτοικοι του Βελβεντού, που ήρθαν με πούλμαν για να αποχαιρετήσουν την 37χρονη, με την πίκρα ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους για το κακό που προκάλεσε ο συγχωριανός τους Τάσος Τσιουχάρας. Ηταν εκεί όλοι οι φίλοι της από τον Πειραιά, όπου μεγάλωσε και έζησε ώσπου να παντρευτεί, αλλά και διαδικτυακοί φίλοι της, στους οποίους είχε εκμυστηρευτεί μέσω προσωπικών μηνυμάτων την κατάσταση που βίωνε και την απόφασή της να χωρίσει.
Ανάμεσα στα στεφάνια ξεχώριζαν αυτά αθλητικών συλλόγων από το Βελβεντό και της βουλευτού Β΄ Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ Νίνας Κασιμάτη, που ήταν συμμαθήτρια της Ανθής.
«Αφού το αισθανόμουν»
Το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της μικρής αδελφής της, της Κατερίνας, στο facebook είναι σπαρακτικό: «Αντα μου, κοίτα πόσοι και πόσο πολύ σε αγαπάμε. Μακάρι να μπορούσαμε να γυρίζαμε τον χρόνο πίσω και να ένιωθες την αγάπη μας και να μην αισθανόσουν τόσο μα τόσο μόνη. Πονάω, Αντα… με ακούς; Πονάω, γιατί δεν μου είπες κάτι; Γιατί, βρε κοριτσάκι μου; Αφού το αισθανόσουν ότι θα σε σκοτώσει… το ήξερες. Το σχεδίαζε μήνες ολόκληρους, γιατί; Πες μου, γιατί;
Ο αχρείος… το σκουπίδι… ο τιποτένιος… δεν του άξιζες, κορίτσι μου, ατίθασο πλάσμα, χαμογελαστό. Ολους τους τιποτένιους συγγενείς φρόντιζες, ακόμα και αυτόν τον παλιόγερο που έριξε τόση λάσπη πάνω σου ενώ ήξερε τι έχει κάνει ο φονιάς. Σε ευχαριστώ για όλα τα παραμύθια που μου έλεγες για να κοιμηθώ. Σε ευχαριστώ που ήσουν πάντα εκεί όταν σε χρειαζόμουν. Σε ευχαριστώ που μου χάρισες τρία πανέμορφα παιδιά και σφίγγω τα δόντια για να αντέξω να τους προσφέρω όλα όσα εσύ η γλυκιά τους μανούλα πάντα τους πρόσφερες. Γίνε άγγελος και δώσε μου δύναμη και καθοδήγηση να αντέξω. Σε αγαπάω, μ’ ακούς; Κατερίνα».
Δείτε παρακάτω τις φωτογραφίες:
